از هر چند گاه كه به ياد مي آيي

تنها گاهي دلم به راهت مي نشيند

تا به هرچه سياه تر از چشمان توست

لبخند بزند؛

      تو كه مي داني

                  بيچاره دلكم

                          تاب رقيب ندارد...